Metoda Prechtla stanowi jedno z podstawowych narzędzi we wczesnej diagnostyce dysfunkcji neurologicznych. Opiera się na obserwacji dziecka, które jest w stanie czuwania , często z wykorzystaniem techniki video.

Noworodki i niemowlęta prezentują specyficzne wzorce ruchowe. Zestaw tych ruchów nazywamy ruchami globalnymi (general movements-GM’s). Utrzymują się one do około 20 tygodnia życia niemowlęcia. Nieprawidłowa jakość tych ruchów jest wiarygodnym wskaźnikiem dysfunkcji mózgu.

Ocena ruchów globalnych jest wykonywana na podstawie obserwacji i nagrań dziecka trwających ok. 5-10minut . Dziecko powinno być nagrywane, kiedy jest spokojne, w trakcie aktywności spontanicznej.

Na podstawie obserwacji globalnych wzorców ruchowych możliwe jest przewidywanie dalszego rozwoju dziecka. Jest to szczególnie ważne w przypadku niemowląt z tzw. „grupy ryzyka”- urodzonych przedwcześnie, zwłaszcza poniżej 28 tygodnia życia, jak również u niemowląt obciążonych wywiadem ciążowo-porodowym, o niskiej masie urodzeniowej, z dystrofią wewnątrzmaciczną.

Dzięki diagnostyce metodą Prechtla i wczesnemu rozpoznaniu dysfunkcji układu nerwowego można dziecko poddać odpowiedniej terapii w jak najwcześniejszym czasie, kiedy plastyczność mózgu jest największa.