ODRUCH MORO

odruch moro

 

 

Pojawia się w 9 tygodniu życia płodowego i jest w pełni obecny przy urodzeniu. Powinien „ wygasnąć” – zintegrować się między 2-4 miesiącem życia
U niemowlęcia odruch Moro wywoływany jest przez :

– nagły niespodziewany bodziec tj. :
– stymulacja błędnika poprzez zmianę pozycji głowy (bodziec przedsionkowy)
– nagły hałas
– nagły ruch lub zmiana światła w polu widzenia (bodziec wzrokowy)
– ból, zmianę temperatury
– gwałtowne ruchy drugiej osoby (bodziec dotykowy)
– nadmierny nacisk – bodziec dotykowy, proprioceptywny
Odruch ten powinien  zostać zastąpiony przez odruch wzdrygnięcia ( Straussa).

Odruch Moro to seria złożonych ruchów, które pojawiają się w odpowiedzi na nagły bodziec.U niemowlęcia przejawia się symetrycznym ruchem rąk w bok z otwarciem dłoni, zastygnięciem na chwilę i stopniowym powrotem rąk do pozycji zamkniętej.
Odwiedzeniu rąk towarzyszy nagły wdech. Przywiedzenie rąk ułatwia wydech.
W 1918 roku Moro stwierdził, że odruch ten przypomina odruch „ chwytny”, który można zaobserwować u młodych małp, które chcą instynktownie przytrzymać się matki.
Powinien być obecny u zdrowego noworodka. Osłabienie lub brak tego odruchu obserwuje się w przypadkach uszkodzenia neuronów ruchowych wyższego rzędu . Asymetria odruchu Moro stwierdzona bezpośrednio po urodzeniu może wskazywać na złamanie obojczyka lub na porażenia splotu barkowego Erba.
Odruch ten jest mimowolną reakcją na zagrożenie. Dziecko nie jest w stanie przeanalizować pojawiającego się wrażenia, by ocenić czy jest ono zagrożeniem czy nie. Pień mózgu , w odpowiedzi na nagły bodziec, uruchamia natychmiast odruch Moro- działa jak najwcześniejsza postać reakcji walki i ucieczki.

Reakcją fizyczną na odruch Moro jest :
– natychmiastowe pobudzenie
– nagły wdech, chwilowe zastygnięcie , po którym następuje wydech, często połączony z płaczem ( u dzieci z Mózgowym Porażeniem Dziecięcym może to być śmiech)
-wzbudzenie reakcji „ walki i ucieczki”, która automatycznie aktywuje układ współczulny powodując między innymi uwolnienie hormonów stresów – adrenaliny i kortyzolu, zwiększenie częstotliwości oddechów, zwłaszcza w górnych , szczytowych częściach płuc ( hiperwentylacja), przyspieszenie pulsu, wzrost ciśnienia krwi, zaczerwienienie skóry, możliwy wybuch emocji np. płacz, wybuch gniewu

Reakcją długoterminową na odruch Moro jest źle rozwinięty odruch CO2.
Odruch ten , jeżeli jest prawidłowy, powoduje spontaniczne oddychania górną i dolną częścią płuc. Gdy stężenie dwutlenku węgla ( CO2) we krwi staje się zbyt wysokie, w rdzeniu kręgowym dochodzi do przemian chemicznych w wyniku których dochodzi do zwiększenia średnicy tętnic i zwiększonego zaopatrzenia mózgu w krew przy równoczesnej stymulacji oddychania.
Jeżeli jest źle rozwinięty oddychanie jest płytkie, najczęściej tylko górnymi częściami płuc.

Jaka jest funkcja tego odruchu ?

Przypuszcza się, że w czasie życia płodowego odruch Moro odgrywa istotną rolę w kształtowaniu się mechanizmu oddychania.
Wspomaga on też zaczerpnięcie „ pierwszego oddechu” w momencie narodzin ( kiedy to lekarz daje dziecku klapsa lub obraca nagle głową w dół) i umożliwia otwarcie tchawicy w razie pojawienia się niebezpieczeństwa uduszenia się .
W pierwszych miesiącach życia dziecka jego zadaniem jest zaalarmowanie otoczenia, obudzenie i przywołanie pomocy.

Co się stanie jeżeli odruch się nie wygasi ( nie zintegruje ) powyżej 6-ego miesiąca życia ?

Nie wygaszony odruch Moro może powodować nadwrażliwość ( nadreaktywność ) na bodźce np. dotykowe, słuchowe lub przedsionkowe , co powoduje, że dziecko może być w stanie ciągłej czujności.
Dziecko z odruchem Moro często balansuje na skraju „ walki i ucieczki”. Odruch ten powoduje wydzielane dużych ilości hormonów stresu ( adrenaliny i kortyzolu ) do krwioobiegu, czego konsekwencją jest wzrost wrażliwości i obniżenie progu reakcji na różne bodźce sensoryczne.
Dlatego takie może mieć sprzeczne cechy , z jednej strony może być wrażliwe, spostrzegawcze i obdarzone wyobraźnią z drugiej niedojrzałe i nadpobudliwe.

Może zacząć się wycofywać z kontaktów społecznych lub stara się manipulować otoczeniem aby zapewnić sobie odpowiedni poziom kontroli nad emocjami.
Zbyt duże zużycie adrenaliny i kortyzolu powodują obniżenie odporności na choroby i alergie. Dziecko może często się przeziębiać, zbyt silnie reagować na niektóre lekarstwa, mieć alergie pokarmową co może być powodem problemów z zachowaniem i koncentracją.
Dziecko z niezintegrowanym odruchem Moro szybciej spala cukier we krwi, co odbija się na wahaniach nastrojów i labilności emocjonalnej.

Długoterminowe skutki nie zintegrowanego odruchu Moro to :

– problemy związane z układem przedsionkowym (choroba lokomocyjna, kłopoty z utrzymaniem równowagi i koordynacją zwłaszcza widoczne w czasie gier w piłkę)
– problemy z układem okoruchowym i  percepcją wzrokową np. efekt braku selekcji wzrokowej-dziecko nie jest w stanie zignorować bodźców wzrokowych w obrębie pola widzenia, tak więc oczy reagują na zarys kształtu i pomijają szczegóły- duża podatność na rozproszenie.
Nadreaktywność na światło a także problemy z widzeniem w nocy, co spowodowane jest nieprawidłową pracą źrenicy

– możliwe problemy z odbiorem wrażeń słuchowych: problemy z różnicowaniem dźwięków lub nadwrażliwość słuchowa na pewne dźwięki, kiedy to dziecko nie jest w stanie zignorować nieistotnych bodźców słuchowych z tła ( prawdopodobnie odruch Moro hamuje pełny rozwój odruchu strzemiączkowego -jeżeli w otoczeniu pojawia się głośny dźwięk odruch strzemiączkowy powinien uruchomić mimowolny skurcz mięśnia strzemiączkowego i tym samym przytłumić dźwięki tak aby chronić ucho wewnętrzne)
– alergie, obniżona odporność np. astma, częste infekcje uszu, nosa, gardła, egzemy
-niska wytrzymałość
-niechęć do zmian, małe zdolności przystosowawcze
-nierozwinięty odruch CO2

Możliwe wtórne reakcje psychologiczne odruchu Moro :
-przesadne reakcje na bodźce

-problemy z podejmowaniem decyzji

-wahania nastrojów , zmienne emocje- szybsze spalanie cukrów we krwi

ciągły niepokój, niskie poczucie własnej wartości

fobie, poczucie zagrożenia

-zależności od innych i  potrzeba kontrolowania tego co się dzieje

-cykle następujących po sobie nadmiernej pobudliwości i wyczerpania organizmu

-zmienne emocje